Μέσα στον «κλειστό» κόσμο των Ultra High Net Worth Individuals που μετατρέπουν το νησί των Ανέμων σε ιδιωτικό τους καταφύγιο, ξοδεύοντας αδιανόητα ποσά για απόλυτη ιδιωτικότητα και wellness lifestyle.
Πίσω από τη βιτρίνα των πολυσύχναστων σοκάκων, τις κοσμοπολίτικες παραλίες και την έντονη συζήτηση των τελευταίων ετών για τη μείωση της μαζικής τουριστικής κίνησης στη Μύκονο, κρύβεται μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Πρόκειται για τον κόσμο της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ –των λεγόμενων Ultra High Net Worth Individuals (UHNWI)– οι οποίοι παραμένουν παντελώς ανεπηρέαστοι από οικονομικές συγκυρίες.
Για αυτούς τους «αθόρυβους» κροίσους, που περιλαμβάνουν ισχυρούς επιχειρηματίες, σταρ του Χόλιγουντ και μέλη βασιλικών οικογενειών, το νησί αποτελεί το απόλυτο καλοκαιρινό τους καταφύγιο. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, είναι διατεθειμένοι να δαπανήσουν έως και μισό εκατομμύριο ευρώ για λίγες εβδομάδες διακοπών, επιλέγοντας υπερπολυτελή ιδιωτικά resorts που νοικιάζονται έως και 30.000 ευρώ τη βραδιά. Με απαιτήσεις που αγγίζουν την υπερβολή –από προσωπικούς σεφ και 24ωρο concierge μέχρι αυστηρά wellness προγράμματα και απόλυτη ασφάλεια– αυτή η «κλειστή» τάξη επανακαθορίζει τον τουρισμό πολυτελείας στη Μύκονο, εισάγοντάς την σε μια νέα, ακόμη πιο εκλεκτική εποχή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αγοράς αποτελεί και η υπερπολυτελής βίλα που νοικιάστηκε τις τελευταίες ημέρες από την παραγωγή της σειράς «Emily in Paris» για τις ανάγκες των γυρισμάτων στη Μύκονο, με το κόστος διαμονής να αγγίζει τις 20.000 ευρώ τη βραδιά.
Πρόκειται για την ίδια κατοικία όπου είχε φιλοξενηθεί στο παρελθόν και ο Ιλον Μασκ, αποτυπώνοντας με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το επίπεδο των επισκεπτών που συνεχίζουν να επιλέγουν το νησί. Αυτή ακριβώς τη χρυσή αγορά υψηλού τουρισμού, τις πιο ακριβές βίλες και τους ανθρώπους που μπορούν να πληρώσουν αδιανόητα ποσά για λίγες ημέρες πολυτέλειας, θα παρουσιάσουμε σήμερα.
Υψηλές απαιτήσεις
Οι βίλες αυτής της κατηγορίας δεν θυμίζουν εξοχικές κατοικίες, αλλά ιδιωτικά resorts σχεδιασμένα για να καλύπτουν κάθε πιθανή απαίτηση μιας εξαιρετικά απαιτητικής πελατείας. Οι περισσότερες διαθέτουν οκτώ ή και εννέα master bedrooms, όχι μόνο για να φιλοξενείται η οικογένεια, αλλά και ολόκληρος ο μηχανισμός που τη συνοδεύει στις διακοπές της: γιαγιάδες, νταντάδες, προσωπικό ασφαλείας, οδηγοί, προσωπικοί βοηθοί και οικιακό προσωπικό. Μαζί με τη βίλα «κλείνει» και ένα πλήρες πακέτο υπηρεσιών που περιλαμβάνει πολυτελή αυτοκίνητα με οδηγούς, ιδιωτικούς σεφ, σερβιτόρους, housekeeping, security και φυσικά concierge, έναν άνθρωπο διαθέσιμο επί 24ώρου βάσεως για οτιδήποτε μπορεί να χρειαστεί ο πελάτης. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν νοικιάζουν απλώς ένα σπίτι. Νοικιάζουν έναν τρόπο ζωής», λέει στο «ΘΕΜΑ» η travel specialist του γραφείου «Traveltruper» Ελένη Μαρία Σίψα που διαχειρίζεται πολυτελείς κατοικίες στη Μύκονο. «Το τηλέφωνο του concierge μπορεί να χτυπάει ανά 5 λεπτά. Από το να ζητήσουν συγκεκριμένο εμφιαλωμένο νερό μέχρι να οργανωθεί μέσα σε μία ώρα μια ιδιωτική εκδρομή με γιοτ. Είναι πελάτες που έχουν μάθει να λειτουργούν με το “θέλω κάτι τώρα και πρέπει να γίνει τώρα”».
Οι απαιτήσεις ξεκινούν πριν ακόμη φτάσουν στο νησί. Οι οικογένειες στέλνουν αναλυτικές λίστες με διατροφικές συνήθειες, αλλεργίες, ώρες γευμάτων και καθημερινές ανάγκες. «Υπάρχουν πελάτες που μας ενημερώνουν ακριβώς τι τρώνε και τι δεν θέλουν να υπάρχει μέσα στη βίλα», λέει ιδιωτικός σεφ που εργάζεται τα τελευταία χρόνια αποκλειστικά σε ultra luxury villas. «Αλλοι θέλουν μόνο βιολογικά προϊόντα, άλλοι gluten free, άλλοι συγκεκριμένες μάρκες νερού και τροφίμων. Τα ψώνια γίνονται από το “Flora”, από τον “Μαδούπα” ή από τον “Δρακούλη” και τα αναλαμβάνουν προσωπικά οι σεφ».
Κλείσιμο
Οταν στην οικογένεια υπάρχουν παιδιά, το πρόγραμμα γίνεται ακόμη πιο αυστηρό. «Οι ώρες φαγητού τηρούνται με θρησκευτική ευλάβεια», εξηγεί villa manager γνωστού γραφείου. «Μπορεί η οικογένεια να κάνει μπάνιο στο “Principote”, αλλά στις 2 ακριβώς η νταντά θα πάρει τα παιδιά και θα επιστρέψει στη βίλα για μεσημεριανό. Δεν θέλουν τα παιδιά να τρώνε στο beach club. Θέλουν να ακολουθούν το καθημερινό τους πρόγραμμα σαν να βρίσκονται στο σπίτι τους». Σε αντίθεση με τη στερεοτυπική εικόνα της Μυκόνου των ατελείωτων πάρτυ και των λογαριασμών με σαμπάνιες, αυτή η κατηγορία επισκεπτών κινείται σε εντελώς διαφορετικούς ρυθμούς.
«Δεν είναι οι πελάτες που θα κάνουν επίδειξη ανοίγοντας δεκάδες Dom Pérignon», λέει άνθρωπος που δραστηριοποιείται στη luxury hospitality του νησιού. «Οι περισσότεροι δεν πίνουν καν ιδιαίτερα. Είναι άνθρωποι που ακολουθούν wellness lifestyle και προσέχουν πολύ τη διατροφή και το σώμα τους». Το πρωί θα ξεκινήσει με yoga session δίπλα στην πισίνα, personal training ή pilates. Θα ακολουθήσουν μασάζ και θεραπείες ευεξίας μέσα στη βίλα, ενώ το απόγευμα μπορεί να επιλέξουν μια χαλαρή έξοδο με σκάφος ή μια ιδιωτική δραστηριότητα. «Θέλουν εμπειρίες», λέει concierge μεγάλου agency. «Private cooking classes στις Ρίζες, εκδρομές στη Δήλο με ξεναγό, μονοήμερες αποδράσεις με yacht σε Πάρο και Σαντορίνη. Δεν τους ενδιαφέρει τόσο η φασαρία όσο η εμπειρία υψηλού επιπέδου».
Το βράδυ μπορεί να επισκεφθούν το «Zuma» ή κάποιο άλλο ακριβό εστιατόριο του νησιού, όμως δύσκολα θα μείνουν μέχρι το πρωί. «Θα πάνε στις 20.30 για φαγητό και στις 23.00 θα έχουν φύγει», λέει χαρακτηριστικά επαγγελματίας του χώρου. «Αυτοί οι πελάτες είναι “αθόρυβοι”. Πολλές φορές βρίσκονται δίπλα σου και δεν καταλαβαίνεις καν ποιοι είναι». Πρόκειται κυρίως για Ρώσους που πλέον ζουν μόνιμα εκτός Ρωσίας, σε χώρες της Ευρώπης, Ελληνες επιχειρηματίες που κατοικούν στο Μονακό, Αμερικανούς, Γαλλοεβραίους, Ελβετούς και γενικότερα οικογένειες της διεθνούς οικονομικής ελίτ. Ανθρωποι που αναζητούν ιδιωτικότητα, υψηλές υπηρεσίες και μια εμπειρία που δύσκολα μπορούν να βρουν σε άλλους ελληνικούς προορισμούς.
Οι ακριβότερες παραλίες
Το κόστος, φυσικά, ξεφεύγει από κάθε συνηθισμένο μέτρο σύγκρισης. Οι κορυφαίες βίλες της Μυκόνου κοστίζουν από 20.000 έως και 30.000 ευρώ τη βραδιά, όμως αυτό είναι μόνο η αρχή. «Ολα τα υπόλοιπα χρεώνονται επιπλέον», λέει villa broker που δραστηριοποιείται στο νησί. «Σκάφη, μετακινήσεις, chefs, προσωπικό, security, δραστηριότητες. Μόνο τα καθημερινά έξοδα μιας οικογένειας μπορεί να ξεπερνούν τις 5.000 ευρώ τη μέρα». Οι περισσότεροι από αυτούς τους πελάτες παραμένουν στη Μύκονο τρεις έως τέσσερις εβδομάδες. Ο τελικός λογαριασμός μπορεί να αγγίξει το μισό εκατομμύριο ευρώ για τη διαμονή και ακόμη 100.000 ευρώ για extras και υπηρεσίες, χωρίς να υπολογίζονται τα φιλοδωρήματα. «Στο τέλος αφήνουν πολύ μεγάλα tips», λέει άνθρωπος που εργάζεται σε villa staff. «Από 5.000 έως 10.000 ευρώ μόνο για το προσωπικό της βίλας. Αν έχουν περάσει καλά και έχουν εξυπηρετηθεί σωστά, είναι πολύ γενναιόδωροι».
Οι πιο ακριβές κατοικίες βρίσκονται στην Αλεομάνδρα, στον Αγιο Λάζαρο, στην Ψαρού και στον Τούρλο, περιοχές που προσφέρουν απόλυτη ιδιωτικότητα, κορυφαίο design και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και ιδιωτική πρόσβαση σε παραλία.
Ανήκουν σε Ελληνες, ξένους και Κύπριους επιχειρηματίες και θεωρούνται από τα σημαντικότερα luxury properties της Μεσογείου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βίλα της Σοφίας Μπιθαρά (BSB) με θέα προς την Παράγκα και το «Scorpios», η οποία φτάνει τις 27.000 με 28.000 ευρώ τη βραδιά. «Το δυνατό της σημείο είναι το design και οι υπηρεσίες», αναφέρει άνθρωπος της αγοράς. Αντίστοιχης κατηγορίας θεωρείται και η βίλα του Ανδρέα Ανδρεάδη, ιδιοκτήτη του «Sani Resort», η οποία νοικιάζεται περίπου 25.000 ευρώ ημερησίως. Παράγοντες της αγοράς θυμούνται ακόμη τις χρυσές χρονιές του 2017 και του 2018, όταν η Μύκονος είχε γεμίσει με τέτοιου είδους πελατεία, κυρίως Ρώσους και επισκέπτες από την πρώην Σοβιετική Ενωση. «Τότε βλέπαμε ποσά που σήμερα δύσκολα συναντάς», λέει παλιός επιχειρηματίας του νησιού. «Θυμάμαι χαρακτηριστικά επτά άνδρες από το Αζερμπαϊτζάν με περίπου 20 γυναίκες που είχαν νοικιάσει βίλες γνωστού Ελληνα επιχειρηματία.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες άφησαν στο νησί σχεδόν 3 εκατομμύρια ευρώ». Και μπορεί η σημερινή Μύκονος να μη θυμίζει ακριβώς την εποχή της απόλυτης έκρηξης, όταν το νησί πλημμύριζε από Ρώσους μεγιστάνες, Αραβες επιχειρηματίες και εκατομμυριούχους που ξόδευαν αδιανόητα ποσά σε βίλες, beach clubs και ιδιωτικά yachts, ωστόσο η αγορά του ultra luxury τουρισμού όχι μόνο παραμένει ισχυρή, αλλά συνεχίζει να εξελίσσεται με ακόμη πιο στοχευμένο τρόπο. Παράγοντες του τουρισμού εκτιμούν πως η Μύκονος περνά πλέον σε μια νέα εποχή, όπου το ζητούμενο δεν είναι ο μαζικός επισκέπτης υψηλής κατανάλωσης, αλλά μια πιο περιορισμένη και ποιοτική πελατεία, με τεράστια οικονομική δυνατότητα, που αναζητά ιδιωτικότητα, προσωποποιημένες υπηρεσίες και εμπειρίες κορυφαίου επιπέδου.
Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία έχει η επικείμενη άφιξη του «Four Seasons Mykonos» στο Καλό Λιβάδι, το οποίο αναμένεται να ανοίξει τις πύλες του στις αρχές Ιουλίου. Πρόκειται για μια επένδυση που συζητείται έντονα εδώ και καιρό στους κύκλους του luxury hospitality, καθώς το brand Four Seasons θεωρείται παγκοσμίως συνώνυμο της υπερπολυτελούς φιλοξενίας και απευθύνεται αποκλειστικά σε κοινό πολύ υψηλού οικονομικού επιπέδου. Οι βίλες και οι σουίτες του νέου συγκροτήματος θα κινούνται στη φιλοσοφία της απόλυτης ιδιωτικότητας, με υψηλής αισθητικής design, ιδιωτικές πισίνες, εξατομικευμένες υπηρεσίες και προσωπικό διαθέσιμο όλο το 24ωρο.
«Η είσοδος ενός τόσο ισχυρού brand αλλάζει επίπεδο τη Μύκονο», λέει στο protothema.gr άνθρωπος της αγοράς πολυτελούς φιλοξενίας. «Το Four Seasons δεν φέρνει απλώς πελάτες. Φέρνει συγκεκριμένο είδος πελάτη. Οικογένειες και ultra high net worth individuals που ταξιδεύουν μόνο σε προορισμούς όπου υπάρχει συγκεκριμένο επίπεδο υπηρεσιών και ιδιωτικότητας».
Ποιοι είναι οι UHNWI
Πρόκειται για μια μικρή, σχεδόν «κλειστή» οικονομική ελίτ του πλανήτη. Οι λεγόμενοι utra high net worth individuals, γνωστοί διεθνώς και ως UHNWI, είναι άνθρωποι που διαθέτουν επενδύσιμη περιουσία άνω των 30 εκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτήν η κύρια κατοικία τους, έργα τέχνης ή συλλεκτικά αντικείμενα. Στην πράξη μιλάμε για επιχειρηματίες, επενδυτές, κληρονόμους μεγάλων οικογενειακών περιουσιών, τεχνολογικούς δισεκατομμυριούχους, αλλά και μέλη βασιλικών οικογενειών ή διεθνών funds. Οσοι ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια δολάρια θεωρούνται μία ακόμη πιο «κλειστή» κατηγορία, οι λεγόμενοι centimillionaires, δηλαδή άνθρωποι με περιουσίες εκατοντάδων εκατομμυρίων.
Η πλειονότητα των UHNWI βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συγκεντρώνεται περίπου το 35% της παγκόσμιας υπερπλούσιας τάξης. Ακολουθούν η Ευρώπη, με ισχυρή παρουσία κυρίως στη Γερμανία, και οι χώρες της Μέσης Ανατολής. Η μέση ηλικία τους κυμαίνεται συνήθως στα τέλη των 50 ή στις αρχές των 60 ετών, ωστόσο τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ραγδαία και η παρουσία νεότερων εκατομμυριούχων, κυρίως από τον χώρο της τεχνολογίας και των startups. Οι άνθρωποι αυτής της κατηγορίας δεν λειτουργούν όπως ένας συνηθισμένος εύπορος πελάτης μιας τράπεζας. Διαχειρίζονται τις περιουσίες τους μέσω εξειδικευμένων private banks και οικογενειακών γραφείων διαχείρισης πλούτου, γνωστών ως family offices.
Η νέα γενιά
Τα γραφεία αυτά αναλαμβάνουν τα πάντα, από επενδύσεις και φορολογικό σχεδιασμό μέχρι τη διαχείριση ακινήτων, ιδιωτικών αεροσκαφών, superyachts, ακόμη και την καθημερινή οργάνωση της ζωής τους. Επειδή συχνά διαθέτουν επιχειρήσεις, ακίνητα και λογαριασμούς σε διαφορετικές χώρες, χρειάζονται πολύπλοκες νομικές και φορολογικές δομές ώστε να προστατεύουν και να μεταβιβάζουν την περιουσία τους στις επόμενες γενιές. Δεν είναι τυχαίο ότι ο διεθνής χρηματοοικονομικός κόσμος μιλά ήδη για τη «μεγάλη μεταφορά πλούτου» των επόμενων δεκαετιών, καθώς εκτιμάται ότι περίπου 124 τρισεκατομμύρια δολάρια θα περάσουν από τους Baby Boomers στα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Παράλληλα, αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο επενδύουν. Αν και συνεχίζουν να τοποθετούν τεράστια κεφάλαια σε μετοχές και ιδιωτικά funds, πολλοί στρέφονται πλέον σε πολυτελή ακίνητα, εμπορικά real estate projects, σπάνια συλλεκτικά αντικείμενα και απευθείας συμμετοχές σε επιχειρήσεις. Η νέα γενιά των UHNWI δείχνει επίσης μεγαλύτερο ενδιαφέρον για επενδύσεις που συνδέονται με τη βιωσιμότητα, την πράσινη ανάπτυξη και τις ESG πρακτικές. Στην ουσία, οι UHNWI αποτελούν μια παγκόσμια «αόρατη» οικονομική υπερδύναμη, με τρόπο ζωής που απέχει έτη φωτός από την καθημερινότητα των περισσότερων ανθρώπων και με δυνατότητα να επηρεάζουν αγορές, επενδύσεις και ολόκληρους επιχειρηματικούς κλάδους.
