Η νέα γενιά των Mykonians παίρνει τον λόγο. Η Μαρία Δακτυλίδη, φοιτήτρια Διεθνούς Τουρισμού & Φιλοξενίας και στέλεχος της οικογενειακής επιχείρησης New Paradise Beach Resort (PR & Guest Relations Manager), μιλάει στο GR Traveller Magazine στο πλαίσιο του αφιερώματος «Ελλάδα Μου: Οι νέοι locals οραματίζονται τη Μύκονο του 2030».

Μέσα από μια κατάθεση ψυχής, η Μαρία Δακτυλίδη μοιράζεται το όραμά της για το μέλλον του νησιού, εκφράζει την ανησυχία της για την υπερδόμηση και αναδεικνύει την αυθεντική πλευρά της Μυκόνου που αξίζει να προστατευθεί.

«Πατρίδα είναι ο τόπος που σε μεγαλώνει μέσα σου»

Αν και μεγάλωσε στην Αθήνα, η σχέση της με τη Μύκονο υπήρξε πάντα ανεξίτηλη. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Λένε πως πατρίδα δεν είναι μόνο ο τόπος όπου μεγαλώνεις, αλλά και ο τόπος που σε μεγαλώνει μέσα σου. Για εμένα αυτός ο τόπος είναι η Μύκονος. Κάθε επιστροφή στο νησί ήταν σαν να γύριζα σε ένα κομμάτι του εαυτού μου. Στα σοκάκια της Χώρας, στις εκκλησίες που στέκουν αιώνες απέναντι στους ανέμους, στα πανηγύρια που ενώνουν μικρούς και μεγάλους, στις ιστορίες που περνούν από γενιά σε γενιά. Εκεί βρίσκεται η Μύκονος που αγαπώ περισσότερο.»

Το όραμα για τη Μύκονο του 2030: Ανάπτυξη με μέτρο και σεβασμό

Σχετικά με το μέλλον του νησιού και τις προκλήσεις του τουρισμού, η Μαρία Δακτυλίδη τονίζει την ανάγκη για προστασία της πολιτιστικής ταυτότητας και της τοπικής κοινωνίας:

«Όταν σκέφτομαι τη Μύκονο του 2030, δεν ονειρεύομαι απλώς ένα επιτυχημένο τουριστικό προορισμό. Ονειρεύομαι ένα νησί που θα έχει καταφέρει να προστατεύσει την ψυχή του. Ένα νησί που θα συνεχίσει να υποδέχεται επισκέπτες από όλο τον κόσμο, αλλά χωρίς να ξεχνά τους ανθρώπους που το έκαναν αυτό που είναι σήμερα. Θέλω μια Μύκονο που θα δίνει χώρο στους Μυκονιάτες, στις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, στις παραδόσεις και στις αξίες που έχτισαν τη φήμη της πολύ πριν γίνει γνωστή σε κάθε γωνιά του πλανήτη.»

Παράλληλα, δεν διστάζει να τοποθετηθεί απέναντι στην αλόγιστη τουριστική ανάπτυξη:

«Με στενοχωρεί όταν βλέπω την υπερδόμηση να απειλεί την ταυτότητα του τόπου μας. Φοβάμαι μήπως κάποτε χαθούν εικόνες, γειτονιές και συνήθειες που θεωρούσαμε δεδομένες. Γι’ αυτό πιστεύω πως η ανάπτυξη πρέπει να προχωρά με μέτρο και σεβασμό. Να αφήσουμε στις επόμενες γενιές μια Μύκονο που θα αναγνωρίζουν και θα αγαπούν όπως την αγαπήσαμε κι εμείς.»

Τι δεν πρέπει να αλλάξει ποτέ & οι «κρυφοί θησαυροί» του νησιού

Ερωτώμενη για τα στοιχεία εκείνα που πρέπει να μείνουν αναλλοίωτα στον χρόνο, η απάντησή της είναι ξεκάθαρη:

• Οι άνθρωποί της, οι Μυκονιάτες.

• Οι εκκλησίες και τα πανηγύρια.

• Η αίσθηση της κοινότητας που μετατρέπει το νησί σε κάτι πολύ βαθύτερο από έναν απλό τουριστικό προορισμό.

Τέλος, αποκαλύπτοντας τη δική της «κρυφή» Μύκονο, προτείνει στους ταξιδιώτες μια πιο αυθεντική και ήσυχη εμπειρία:

«Αν έπρεπε να αποκαλύψω έναν κρυφό θησαυρό, θα πρότεινα μια ήσυχη επίσκεψη στο Μοναστήρι της Παναγίας Τουρλιανής, στις μικρές εκκλησίες και στο Παλαιόκαστρο. Γιατί εκεί δεν θα γνωρίσει κανείς απλώς τη Μύκονο· θα νιώσει την καρδιά της να χτυπά. Και ίσως τότε καταλάβει γιατί, όσο μακριά κι αν βρεθώ, ένα κομμάτι μου θα ανήκει πάντα σε αυτό το μικρό κυκλαδίτικο νησί.»